ipad/iphonetopBanner

கதைகள்

உலகை அழிக்க புறப்பட்ட கடல் அலைகள்!

ஆசிரியர்: அம்புலிமாமா | 3rd Sep, 2009


 

 சூரியனின் பொன்னிரக் கிரணங்கள் சிவபெருமானின் நெற்றிக் கண்ணிலிருந்து வெளிப்பட்ட தீயாய் தகித்தது.

தாத்தாவின் வீட்டுக்குக் காரில் செல்லும்போது என் கண்கள் சூரியனின் மேல் லயித்தன.

 

“ஏன் மௌனமாக இருக்கிறாய்?” என்று தாத்தா கேட்ட கேள்விக்கு என்னால் பதலளிக்க முடியவில்லை.

 

 ரேடியோவிலிருந்து வந்த பாட்டுடன் நானும் முனகினேன்.

 

“ஏன் இன்று இவ்வளவு வெயில் அடிக்கிறது என்று தெரியவில்லை!” என்றார் தாத்தா.

 

‘எனக்குத் தெரியும்’ என்று மனத்திற்குள் நான் சொல்லிக் கொண்டேன். அப்படியானால் அது நடக்கத்தான் போகிறதா? யாரோ என் இதயத்தை நன்றாக கசக்குவது போலிருந்தது.

 

சூரியன் எப்போதையும்விட சிவந்து அக்னி பிழம்பாகத் திகழ்ந்தது. “தாத்தா! நேற்றும் இப்படித்தான் வெயில் அடித்ததா?” என்று தாத்தாவைக் கேட்டேன்.

 

“தெரியாது. எனக்கு ஆஸ்துமா இருப்பதால் நான் வீட்டை விட்டு வெளியே போவதே கிடையாது. வெளியில் உள்ள புழுதி எனக்கு ஒத்துக் கொள்ளாது” என்றார் அவர்.

 

“லட்டு சௌக்கியமா?” என்று கேட்டேன். லட்டு என்பது தாத்தா வீட்டு லாபரடார் நாயின் பெயர்! அதற்கு சாப்பிட எத்தனையோ உயர்ந்த ரக உணவுகளைக் கொடுத்தாலும், செருப்புகளைக் கடித்து மெல்லுவதுதான் லட்டுக்குப் பிடிக்கும். தோட்டத்தில் முளைவிடும் செடிகளைக் கூட கடித்துத் துப்பிவிடும்.

 

“லட்டுவுக்கென்ன! எப்போதும் போல் ஓடியாடி சுறுசுறுப்பாக இருக்கிறது. வாலில் தீப்பிடித்த அனுமார் போல் ஓரே துள்ளல், ஓரே குதியாட்டம்தான்!” என்றார்.  வீட்டுக்குச் சென்றவுடன், வெப்பம் முன்னைவிட மிக அதிகமாகி விட்டதை உணர்ந்தேன். நான் எதிர்பார்த்தபடி லட்டு துள்ளிக் குதித்து எங்களை வரவேற்கவில்லை. சத்தமே போடாமல் தலையை மட்டும் தூக்கிப் பார்த்து விட்டு மீண்டும் தொங்கப் போட்டுக் கொண்டது. லட்டுவை இத்தனை சோர்வாக நான் இதற்கு முன் பார்த்ததில்லை.


தொடர்புடைய கதைகள்

Customer Help Nos
BannerBanner