 ఇదంతా గమనిస్తున్న ముని, శశికాంతుడితో, ‘‘ఓయీ, వీరయువకా! నువ్వు గొప్ప సాహసివి. నీవంటి నిస్వార్థ దయూపరులైన వీరులు చాలా అరుదుగా ఉంటారు. నేనీ ప్రాంతం వదిలి హిమాలయూలకు పోదలిచాను,'' అంటూ అందుబాటులో వున్న పొద నుంచి ఒక కత్తి తీసి, ‘‘ఇది మహిమగల ఖడ్గం. అట్లని దుస్సాహసానికి పూనుకోకు. నీలో ధైర్యసాహసం, ఖడ్గచాలనంలో నేర్పూవున్నప్పుడే ఇది నీకు సాయపడుతుంది!'' అని ఖడ్గాన్ని శశికాంతుడికిచ్చాడు. శశికాంతుడు, మునికి పాదాభివందనంచేసి, అక్కడి నుంచి తన ప్రయూణాన్ని కొనసాగించాడు. చీకటి పడుతున్న వేళ నగరం చేరి, ఒక పూటకూళ్ళ ఇంట వసతి ఏర్పాటు చేసుకున్నాడు. ఆ మరసటి రోజు విజయదశమి ఉత్సవాలు ప్రారంభమయినై. రాజుగారి దగ్గరి బంధువు చక్రధరుడనే వాడు కత్తియుద్ధంలో పాల్గొన్నవాళ్ళందర్నీ ఓడించాడు. ఇందుకు రాజు చాలా సంతోషించి, అతడికి ఖడ్గవీరుడు అన్న బిరుదు ప్రదానం చేయబోతున్నంతలో శశికాంతుడు, ‘‘మహారాజా! క్షమించండి.
నేనీ పోటీలకు కొంత ఆలస్యంగా వచ్చాను,'' అంటూ ఖడ్గాన్ని ఒరలో నుంచి లాగిపైకెత్తాడు. ఇది చూస్తూనే చక్రధరుడు ఉగ్రుడైపోతూ, ‘‘ఎవ్వడితగాడు? పల్లెవాసిలా వున్నాడు. కత్తియుద్ధంలో నా అంతటివాడితో పోటీయూ! ఒకవేళ నేను ఓడటమే జరిగితే, ఆ క్షణమే రాజ్యం వదిలిపోతాను,'' అంటూ ఒరనుంచి చర్రున కత్తిలాగాడు. పోటీలు చూడవచ్చిన జనం ఉత్సాహంగా చప్పట్లు చరిచారు.
రాజు పక్కనే కూర్చుని వున్న ఆయన ఏకైక పుత్రిక మణికర్ణిక మందహాసం చేసింది. కత్తియుద్ధం ప్రారంభమైంది. చక్రధరుడి కత్తి విసురులను శశికాంతుడు సునాయూసంగా తిప్పికొట్టడమేగాక, ఒక్క పావుగంట కాలం గడిచేలోగా అతణ్ణి చిత్తుగా ఓడించి ఖడ్గాన్ని కళ్ళకద్దుకున్నాడు. ఎవరూ ఊహించని శశికాంతుడి విజయం ప్రేక్షకులతో పాటు రాజునూ, రాకుమారి మణికర్ణికనూ చాలా ఆశ్చర్య పరిచింది.
చేసిన ప్రతిజ్ఞ ప్రకారం చక్రధరుడు వెంటనే విజయదశమి ఉత్సవాలను విడిచి వెళ్ళిపోయూడు. ఆనాటి వరకూ ఖడ్గనైపుణ్యంలో సాటిలేని మేటిగా ప్రసిద్ధిగల రాజుగారి బంధువు సామాన్య యువకుడి చేతిలో ఓడిపోవడం చూసిన జనం, శశికాంతుణ్ణి మెచ్చుకుంటూ ఉత్సాహంగా చప్పట్లు చరిచారు. |
|
|
